Dobski Józef

Pseudonimy w Armii Krajowej: „Jesionowski”, „Sław” i „Chmielowiec”.

Pseudonimy w konspiracyjnym harcerstwie: „Maryśka”, „Szary Kret” i „Krysia”,

Stopień wojskowy: ppor./kapitan

Oddział II Wywiad Komendy Okręgu Kielce  

Chorągiew Kielecka Szarych Szeregów

Młodość

Urodził się 8 lutego 1911 r. w Wąchocku.

-po ukończeniu szkoły powszechnej kontynuował naukę w Prywatnym Gimnazjum W. Chrzanowskiego w Wąchocku.

-w 1924 r. wstąpił do drużyny i złożył przyrzeczenie harcerskie.

-w 1926 r. wraz z rodziną przeprowadził się do Kielc i tu rozpoczął naukę w drugiej klasie gimnazjum im. J. Śniadeckiego. Wstąpił wówczas do znanej 1. Kieleckiej Drużyny Harcerzy im. Dionizego Czachowskiego i brał aktywny udział w jej pracach.

-w 1931 r. przeniósł się do gimnazjum im. M. Reja w Kielcach i rozpoczął działalność w 2. KDH im. gen. J. H. Dąbrowskiego, w której pełnił funkcje harcerskie do drużynowego włącznie.

-w 1933 uzyskał maturę.

-po 1933 odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie.

-po odbyciu służby wojskowej powrócił do Kielc,

-15 listopada 1935 został mianowany podharcmistrzem oraz członkiem Komendy Chorągwi Harcerzy, która oddelegowała go do Zarządu Okręgu ZHP w Kielcach.

-w latach 1936–1939 pełnił w nim funkcję sekretarza. Jednocześnie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz na Wydziale Nauk Społeczno-Ekonomicznych Uniwersytetu Katolickiego w Lublinie.

-został zatrudniony (brak dokładnej daty) w Izbie Skarbowej w biurze Rzecznika Dyscyplinarnego w Kielcach. Odtąd społecznie pracował w charakterze sekretarza Zarządu Okręgu Związku Harcerstwa Polskiego.

-awansowany do stopnia podporucznika,

-w czerwcu 1939 r. Naczelnik Harcerzy mianował go zastępcą komendanta Pogotowia Wojennego w Chorągwi Harcerzy w Kielcach.

Okupacja niemiecka

-prawdopodobnie w dniach od 22 do 24 sierpnia 1939, o czwartej rano doręczono mu na adres zamieszkania matki w Kielcach przy ulicy Żelaznej 41 kartę powołania z rozkazem natychmiastowego stawienia się w koszarach 4 pp Leg. na Bukówce.

-28 sierpnia poprosił o udzielenie urlopu w godzinach od 12 do 18 w celu zawarcia związku małżeńskiego (ślub pierwotnie planowany był 1 września) z Łucją Gorgosz (pod ps. „Liza” była ona później w Szarych Szeregach). Ceremonia ślubna odbyła się w kościele św. Wojciecha w Kielcach. Skromne spotkanie „ślubne” odbyło się w mieszkaniu rodziców żony na ulicy St. Kostki.

-uczestniczył w kampanii wrześniowej w szeregach Oddziału Zbierania Nadwyżek 4 pp Leg. Następnie wycofując się na wschód znalazł się w grupie wojsk dowodzonej przez gen. Mieczysława Smorawińskiego we Włodzimierzu.

-19 września 1939 został wzięty do niewoli przez Sowietów. Zbiegł na stacji kolejowej w Kiwercach.

-w październiku 1939 roku powrócił do Kielc gdzie natychmiast wstąpił do organizacji wojskowej Służba Zwycięstwu Polski, następnie ZWZ-AK. Działał w strukturach wywiadu prawdopodobnie na szczeblu Okręgu kielce gdzie posługiwał się pseudonimami: „Jesionowski”, „Sław” i „Chmielowiec”. Ze starszych harcerzy utworzył jedną z sieci wywiadu.

-w 1941 r. za pośrednictwem jednego ze swoich żołnierzy nawiązał kontakt z konspiracyjną Chorągwią Harcerzy w Kielcach. W konspiracyjnym harcerstwie posługuje się pseudonimami: „Maryśka”, „Szary Kret” i „Krysia”.

-w pierwszej połowie roku został zastępcą komendanta chorągwi.

-w marcu 1943 roku powierzono mu funkcję komendanta Ula „Skała”, którą pełnił do stycznia 1945 roku. Pod jego dowództwem harcerze ścisłe współpracowali z Armią Krajową.

-27 grudnia 1943 r. został mianowany harcmistrzem.

-w okresie akcji „Burza” w 1944 r. przeszkoleni harcerze z Grup Szturmowych skierowani zostali do oddziałów partyzanckich, a młodsi działający w Bojowych Szkołach utworzyli m.in. drużynę łączności przy dowódcy 4 pp Leg.

-okres okupacji niemieckiej kończy w stopniu kapitana.

Okupacja sowiecka

-w marcu 1945 r. podjął pracę w Zarządzie Miejskim w Kielcach na stanowisku kierownika Wydziału Wojskowego.

-IPN podaje, że wziął udział w przygotowaniach do rozbicia więzienia Urzędu Bezpieczeństwa na terenie Kielc. Wydaje się to mało prawdopodobne bowiem wyjechał z Kielc w czerwcu czyli zanim rozpoczęto przygotowania do akcji. Możliwe jednak, że przekazywał konspiracji informacje na temat aresztowań i metod działania nowego okupanta.

- w czerwcu 1945 roku wyjechał z Kielc. Niewątpliwie ze względu na działalność podczas okupacji groziło mu niebezpieczeństwo. Zamieszkał w Jeleniej Górze na Dolnym Śląsku, gdzie podjął pracę w Wytwórni Win „Sobieskiego”, a następnie w Kombinacie Przetwórstwa Winiarskiego.

-w 1945 r. wraz z podharcmistrzem Marianem Stolarczykiem zorganizował pierwszą na Dolnym Śląsku Chorągiew Harcerzy z siedzibą w Jeleniej Górze.

-do 1948 r. pełnił w niej funkcję zastępcy komendanta chorągwi.

-był współzałożycielem Ligi Morskiej, obejmującej obszar byłego województwa dolnośląskiego. W latach 1946–1948 był sekretarzem okręgu tej organizacji.

-w 1950 r. przeprowadził się do Wrocławia, gdzie pracował w Zarządzie Przemysłu Fermentacyjnego i Spółdzielczości Pracy jako kierownik i główny specjalista do spraw inwestycji.

-w 1975 przeszedł na emeryturę,

-działał w licznych komisjach harcerskich, w tym m.in. Komisji Historii Chorągwi Wrocławskiej.

-po utworzeniu w Kielcach w 1980 r. przy Komendzie Chorągwi ZHP Kręgu Instruktorskiego „Łysica”, skupiającego najstarszych instruktorów harcerskich, włączył się do jego działalności.

Zmarł 30 sierpnia 1992 r. Został pochowany, z honorami wojskowymi i harcerskimi, na cmentarzu parafialnym przy ulicy Smutnej we Wrocławiu w kwaterze Armii Krajowej.